Kleurrijke streetart in Schieoevers

Delft is een kleurrijk kunstwerk rijker. Kunstenaar Micha de Bie heeft de groene containers langs het spoor, vlakbij station Delft Campus, voorzien van streetart. Het werk vertelt het verhaal over Schieoevers en Delft – de historie en toekomst, die door innovatie aan elkaar verbonden zijn. De kunstenaar onthulde het werk maandag, samen met de wethouders Bas Vollebregt en Stephan Brandligt.

Meeste likes

Micha de Bie (49) woont in Pijnacker, maar is geboren en getogen in Delft. Hij is grafisch ontwerper en – vooral de laatste jaren – streetartkunstenaar. De gemeente had hem, met drie andere kunstenaars, uitgenodigd mee te dingen naar deze opdracht. Ieder mocht een foto inzenden die de stijl duidelijk maakte. Delftenaren konden daarop stemmen via de socialmediakanalen van de gemeente. De inzending van Micha de Bie kreeg de meeste likes en hij kwam dus als winnaar uit de bus.

Ontwerp

“De gemeente gaf mij de wensen en eisen waaraan het kunstwerk moest of mocht voldoen. Het waren er aardig wat, maar ik was niet verplicht om alles erin te verwerken. Wat de gemeente wel graag terug wilde zien: de huisstijlkleuren van het gebied Schieoevers (geel en zwart), innovatie, maakindustrie, wonen en werken, natuur, Schieoevers en historie. Bij dat laatste dacht ik wel: toch niet weer die geijkte historie van Delft? Maar hiermee werd de historie van het Schieoevers-gebied bedoeld.”

Verhaal

“Ik heb veel punten in het kunstwerk verwerkt, zoals de innovatieve microscoop van Antoni van Leeuwenhoek en de schoopeermachine van Braat. Met het bedrijf Braat is ook een stukje historie van het gebied in beeld gebracht net als een afbeelding van het Kruithuis. Diverse gebouwen van de TU Delft en een fabriek zijn erin terug te zien, maar ook de tiny houses en een flat die aan de Vulcanusweg staan. Bedrijven zoals Lijm en Cultuur, de Nederlandse Kabelfabriek, Royal Delft, Basalt en Van der Waal zitten er ook in. Het is een mooie mix geworden.”

Aan het werk

“Als eerst moest ik natuurlijk een schets maken. Ik begin de opdrachtgever met tekst duidelijk te maken wat het idee is. Dat doe ik in combinatie met een grove schets. Ik werk dan ook een deel van dit idee uit in de stijl waarin ik het kunstwerk wil maken. Zo voorkom ik dat ik een heel uitgewerkte schets maak en achteraf te horen krijg dat het niet goed is. Voor zo'n grote oppervlakte is het handiger om de opdrachtgever eerder mee te nemen in het idee. Van tevoren ga ik ook naar de locatie om een gevoel te krijgen van de plek en het formaat. Dan kan ik ook beter inschatten hoe groot of hoe klein ik kan werken. Ik vind het zelf ook altijd wel fijn om precies de formaten te weten. Dat doe ik omdat mijn stijl heel grafisch is en dat het vanuit een afmeting tot stand komt."

Op onderzoek uit

"Daarna ga ik op onderzoek uit. Sommige dingen zijn wel duidelijk, maar bij historie van het gebied bijvoorbeeld kan ik lekker online speuren naar ideeën. Je komt dan meteen weer wat meer te weten. Dan is zo'n opdracht ook direct leerzaam.
Het was nogal een oppervlakte met obstakels. Zo moesten er eerst drie grote bergen zand worden afgevlakt. Verder heb ik handmatig alle stickers die op de containers zaten, verwijderd. En heb ik, met een boor met een staalborstel erop, bij alle containers de loszittende delen en roest eraf geborsteld. Vervolgens moest ik de roestige delen eerst nog met een antiroestprimer behandelen. Daarna kon ik eindelijk aan de slag met het kunstwerk. Ik ben zo'n twintig dagen bezig geweest om het oppervlak van 500 vierkante meter te voorzien van het kunstwerk.”

Favoriet

Mijn favoriete stukje? “Ik denk het stuk met het Kruithuis, de voormalige Nederlandse Kabelfabriek, Lijm en Cultuur en het Delfts blauwe bord. Waarom? Omdat je hier historie, cultuur, maakindustrie, duurzaamheid (hergebruik van de oude kabelfabriek) en innovatie bij elkaar ziet.”